Żylaki kończyn dolnych to przewlekła choroba żylna z tendencją do nawrotów, nieleczona prowadzi do poważnych powikłań.Kolejne stadia choroby od pojedynczych żylaków, obrzęków do dużych konglomeratów żylakowych , zakrzepicy, zmian skórnych pod postacią zaniku, przebarwień, trudno gojących się owrzodzeń, wtórnej niewydolności żył głębokich, w miarę ich rozwoju pozostawiają trwałe następstwa i zmniejszają możliwości i skuteczność terapii.
Możliwości leczenia żylaków kończyn dolnych / niewydolności żylnej :
Leczenie zachowawcze obejmuje farmakoterapię, kompresjoterapię ( noszenie odpowiednich pończoch lub podkolanówek o stopniowanym ucisku) może być jedyną formą leczenia ale także uzupełniającą , zwiększającą skuteczność terapii zabiegowej.
Ogólnie leczenie zabiegowe choroby żylnej można podzielić na :
1 . leczenie operacyjne – polega na podwiązaniu i usunięciu niewydolnych pni żyły odpiszczelowej i odstrzałkowej oraz żylaków, zamknięciu niewydolnych żył przeszywających. Zazwyczaj w znieczuleniu regionalnym lub ogólnym. Miniflebektomia – usuwanie żylaków przez małe nacięcia skóry.
2. metody termiczne ( EVLA – laser, RFITT- fala radiowa , SVS - para wodna) – uszkodzenie, zamknięcie żyły z jej pozostawieniem. Do tej metody kwalifikują się niewydolne pnie żył o względnie prostym przebiegu i głębiej położone ( żyły odpiszczelowej i odstrzałkowej) . Znieczulenie miejscowe/ tumescencyjne. Żylaki są zamykane skleroterapią bądź usuwane. Czasem pozostawione zanikają samoistnie.
3. metody nietermiczne ( skleroterapia, klej) – uszkodzenie, zamknięcie żyły z jej pozostawieniem.
W skleroterapii powodzenie zabiegu zależy od wielkości naczynia żylnego i reakcji żyły na podany lek ( skuteczność rośnie wraz z ilością i stężeniem podanego środka jednocześnie zwiększając ryzyko powstawania powikłań). Podczas pierwszego zabiegu skleroterapii podawane są standardowe dawki i dopiero po pewnym czasie mamy możliwość oceny wyniku leczenia, doboru skutecznej dawki leku.
Istnieje możliwość łączenia zabiegów - np. uzupełnienia terapii laserem sklerotrapią lub miniflebektomią.
Leczenie zabiegowe bez względu na rodzaj działania jest obarczone w różnym stopniu ryzykiem powikłań – infekcyjnych, krwotocznych, zakrzepowych, ogólnych i miejscowych związanych z samą interwencją lub znieczuleniem. Nie zawsze można przewidzieć możliwość wystąpienia powikłań u poszczególnego pacjenta ze względu na indywidualną reakcję organizmu.
Dla wyboru optymalnej metody konieczna jest ocena układy żylnego, ogólnej kondycji organizmu, rozważenie przeciwwskazań, przewidywanych efektów.